Strona główna Kontakt Dyrektor informuje Spotkanie z Prezydentem Filmy WolontariatPadziernik 25 2021 15:59:33 
 
Dyrekcja LO
Dyrektor
Tomasz Błauciak
______________________
Wiceyrektor
Mariola Hajduk
KAMERA

Menu główne

REKRUTACJA 2021/2022




Inspektor Ochrony Danych
Nowa formuła egzaminu maturalnego

Galeria filmów
Fotogaleria

Strona główna

Rada Rodziców

Kadra LO

Statut LO
i dokumenty szkoły

Biblioteka

Kontakt

Gazeta szkolna

Matura 2021

Kryteria oceniania,
wymagania edukacyjne


Informacje dla uczniów

Konkurs Matematyczny

Powiatowy Konkurs Ortograficzny

Dolnośląski Festiwal Nauki

Szkoła kompetencji

Doradztwo zawodowe

Reklama

Bezpieczna szkoła

Spotkanie z Prezydentem

Biuletyn Informacji Publicznej

Gazeta szkolna

EXPRESS-MIEJSKI.PL

Mocni bez przemocy

Mam haka na czerniaka

Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło

Zapamiętaj mnie



Rejestracja
Zapomniane hasło?
Barwy jesieni...

Uczennice klasy 2A w ramach zajęć dodatkowych z biologii
przygotowały artykuły na temat ,,Barwy jesieni”. Zapraszamy do lektury.

Barwy jesieni

Jesień jest kolorową porą roku. Zaczyna się pięknie, od słonecznych dni, a kończy mrozem. Kojarzy nam się często z ponurą, deszczową pogodą. Jednak, gdy przyjrzymy się bardziej, a dokładnej, gdy popatrzymy pod nogi, ukażą nam się piękne owoce tej niezwykłej pory roku.

W lesie, na łące, tam gdzie jest przede wszystkim wilgotno możemy podziwiać owocniki grzybów. Wielobarwne kapelusze, jednak nie są takie łatwe do znalezienia, bowiem maja pewną umiejętność, a mianowicie potrafią się genialnie chować.

Wiec nasuwa się pytanie - jak napełnić koszyk pięknymi, a przede wszystkim jadalnymi grzybami?

Grzyby to organizmy żywe, które ogólnie dzielimy na jadalne i niejadalne. Te odmiany, które dla nas są trucizną dla zwierząt stanowią pokarm. Przykładem takiego grzyba blaszkowego może być wszystkim dobrze znany muchomor sromotnikowy. Warto przed grzybobraniem zapoznać się z atlasem grzybów, który znajduje się pod adresem : https://www.ekologia.pl/wiedza/grzyby/ . Atlas pozwoli nam zapoznać się z nazwą oraz wyglądem danego grzyba.

Jeśli grzyb jest niejadalny - nie niszcz, nie kop! Dlaczego?
Grzyb potrzebny jest drzewom. Grzyby tworzą związki mikoryzowe między swoimi strzępkami a korzeniem rośliny. Ważne jest, że w relacji tej zarówno grzyb jak i roślina czerpią korzyści. Grzyb dostarcza roślinie wodę i sole mineralne, roślina przekazuje wytworzone asymilaty. Wiec, gdy zniszczysz np. koźlarza, który rósł nieopodal brzozy, możesz spowodować uschnięcie nie tylko jej,ale i wielu innych roślin. Nie widzimy sieci połączeń między grzybem a korzeniem, chociaż niekiedy może ona sięgać odległości nawet 3 m od drzewa. Jeśli zobaczysz trującego grzyba lub nie jesteś pewna/y, czy możesz go spożyć, zostaw go naturze. Ona najlepiej sobie radzi z tym, co od niej pochodzi.

Tekst: Wiktoria Sarzyńska, klasa 2A

Dlaczego liście zmieniają jesienią kolor?
To, że liście zmieniają na jesień kolor, wie każdy. Lecz jak to się właściwie dzieje i skąd rośliny wiedzą, kiedy zacząć zmianę? Otóż mają one swój zegar wewnętrzny. Na podstawie długości dni i nocy (fotoperiodyzmu), a także średniej temperatury oraz ilości dostępnego światła, szacują, kiedy zaczyna się sezon jesienno- zimowy i pora zacząć magazynować substancje odżywcze. Właśnie temu służy zrzucanie liści- rośliny w ten sposób ograniczają swoją powierzchnię do minimum, aby marnować jak najmniej związków organicznych na odżywianie całego organizmu. Poza tym delikatne liście i tak mogłyby nie znieść niskich temperatur. Lecz zanim ich opadanie nastąpi, zawarty w ich chloroplastach zielony chlorofil, nadający im barwę i chłonący światło potrzebne do fotosyntezy ulega rozpadowi. Wtedy widoczne stają się inne barwniki: czerwone antocyjany, pomarańczowe karoteny i żółte ksantofile nadające liściom ich jesienny kolor. Dodatkowo na granicy ogonka liścia z gałęzią powstaje kilka warstw martwego korka, który odcina transport asymilatów i wody z solami mineralnymi między liściem a resztą rośliny i dlatego liście opadają, co ogranicza transpirację – utratę wody przez roślinę.

Kolor liści to także kwestia warunków pogodowych. Zmiana barwy liści następuje już w sierpniu, kiedy tracą one intensywność i ciemnieją. Jednak, gdy zaczyna się właściwy rozpad chlorofilu(najintensywniej w październiku) wiele już zależy od np. temperatury czy wilgotności. Jeśli jest mroźno i wilgotno, rozpad jest szybki i wydziela się dużo czerwonych antocyjanów. Niestety ta faza szybko się kończy i liść prędzej brązowieje i usycha. Jeśli natomiast jest sucho, chłodno, lecz słonecznie, liście przebarwiają się dłużej i możemy je podziwiać większą ilość czasu, nim i one uschną i opadną(pomogą im w tym wymienione wcześniej warstwy korka oraz ich własny ciężar i wiatr).

Tekst: Hania Rusnak, klasa 2A

Kolorowa salamandra plamista
Jest uznawana za najładniejszego polskiego płaza. Jej ciało jest czarne i błyszczące, pokryte żółtymi lub pomarańczowymi plamami. Ubarwienie salamander jest bardzo zmienne, nie spotyka się dwóch zwierząt o takim samym układzie plam na ciele. Z boku głowy zwierzę ma gruczoły wydzielające jad. Jest on niegroźny dla człowieka, ale może podrażniać np. oczy. W Polsce salamandry występują w górach i na pogórzu.

Samice „rodzą” larwy do wody, co jest to dla nich dość trudne, gdyż nie umieją pływać. Larwy żyją w wodzie i są wyjątkowo drapieżne. Latem przeobrażają się w dorosłą postać salamandry. Płaz ten przebywa w wilgotnych lasach, blisko wody, gdyż nie znosi upałów. Ponieważ w czasie polowania jest powolna i niezgrabna, poluje na niezbyt zwinne owady, nagie ślimaki. Dzięki jadowi i odstraszającemu ubarwieniu oprócz człowieka salamandra nie ma naturalnych wrogów. Zagrożeniem są dla niej samochody, a wybetonowywanie brzegów potoków górskich powoduje, iż dorosłe osobniki wpadają do wody i topią się.

Salamandry plamiste osiągają dojrzałość płciową między trzecim a czwartym rokiem życia. Dorosłe osobniki najchętniej żywią się dżdżownicami, ślimakami i gąsienicami. Poruszają się powoli, a kiedy poczują się zagrożone, stają w miejscu i nieruchomieją.

W krajach Europy Środkowej i Południowej salamandry plamiste to zwierzęta pospolite. Polacy mogą je spotkać w Karpatach i Sudetach. Płazy te podlegają ochronie gatunkowej. Salamandra plamista jest symbolem Gorczańskiego Parku Narodowego.

Tekst: Natalia Dominikowska, klasa 2A



Zdjęcia: Wiktoria Sarzyńska, Hanna Rusnak, Natalia Dominikowska , kl. 2A
Konsultacja merytoryczna: mgr Regina Bigoś

Copyright © 2015
3500850 Unikalnych wizyt

Powered by v6.01.19 || EF IV by eXtreme Fusion © 2003-2005 | Original DAJ Glass Theme by: Dustin Baccetti : Ported for PHP-Fusion by: